The Godfather: Part II (Francis Ford Coppola, 1974)
Als Francis Ford Coppola's "The Godfather" uit 1972 niet de beste Amerikaanse film ooit is, dan is zijn "The Godfather: Part II" welzeker de beste sequel ooit gemaakt.

"Part II" vertelt de tragische gebeurtenissen binnen de Corleone-familie, na de dramatische afloop van "The Godfather". Michael Corleone (Al Pacino), de jongste van twee overblijvende zonen, is nu Don en probeert zijn imperium uit te breiden naar Las Vegas, Hollywood en Cuba. Maar een naïve verrader is onder de Corleones en dat kost Michael bijna het leven.

Wat de film zo rijk maakt is dat Coppola Michaels verhaallijn doorspekt met die van een jonge Vito Corleone (Robert De Niro), dertig jaar eerder. Terwijl Michael af te rekenen krijgt met oude bekenden en nieuwe vijanden in de jaren vijftig, zien we Vito's groei naar Don in de jaren tien en twintig. Coppola creëert aldus een intense en symbolische parallel tussen verval (Michael) en opbouw (Vito), beide in een totaal verschillend New York.

De film won in 1975 maar liefst zes Oscars: voor Beste Film (de eerste maal dat een vervolgfilm deze prijs won), Beste Scenario gebaseerd op een ander medium (hoewel Michaels verhaallijn een origineel scenario is), Beste Acteur in een bijrol (Robert De Niro), Beste Muziek, Beste Decoratie en Beste Regisseur.

De film moet het doen zonder Marlon Brando, maar Robert De Niro (die hier voornamelijk een Italiaans dialect spreekt) bezegelde zijn carrière als Vito Corleone. Al Pacino heeft van Michael een kille, meedogenloze Don gemaakt, een personage dat nog lang in je hoofd zal rondspoken. Fredo (John Cazale), Michael's oudere broer, wordt in dit vervolg met verve uitgediept. Diane Keaton speelt terug de vrouw van Michael en is zichtbaar verscheurd door diens tirannie.

De contrastrijke belichting en statische cameravoering is opnieuw van veteraan Gordon Willis. Nino Rota en Coppola's vader Carmine voorzien de film van pakkende, indringende muziek.

Aanvankelijk wou Coppola enkel optreden als producer, met goeie vriend Martin Scorsese als regisseur. Coppola had immers een zeer slechte regie-ervaring achter de rug met "The Godfather". Maar Paramount Pictures eiste dat Coppola zou regisseren, waardoor hij op carte blanche kon rekenen. Dat maakt van "Part II" een ronduit schitterende film.

Deze sequel is wel een stuk complexer dan zijn voorganger, maar dat heeft niets te maken met de parallelle verhaallijnen. Michael is een sluwe vos en weet zijn vijanden op doordachte wijze een bloedige hak te zetten.
Bekijk liefst beide films na elkaar en onderga een unieke maar uitputtende kijkervaring. Want dit zijn films zoals ze nooit eerder en nooit meer gemaakt zijn.

5/5